Реквием на сино

запретав сила во својата слабост стојам пред тебе, клекната ѓонот од сандалките нежно молчи под моите две полутопки – јаболчиња црвена сум одвнатре и под клепкиве образите ми горат сино твојата буква се слизнува по нив син фустан (го украдов од креденецот на туѓи спомени, и таму некоја семејна историја заклучена во нив) шушкам со […]