Вака се пишува поезија

Не се будам Одам на работа Ги бројам мртвите Стрелките на часовникот Што ми ги ставаат в скут Ги именувам празнините Меѓу забите Светот ме живее Еден ден уште Си персираме Одам в кревет кога Чувствувам сум го уморила Вака јас пишувам поезија

Евгенија Гранде во продавница за миленици

Солзи надоаѓаат со одлучност на чекан. Зајак џвака зелен лист на презреан стоицизам. Папагал ниша глава на заинтересиран посетител на зоолошка. Сивоглав сопственик нуди сивообоен кучеки бисквит. Пат кон дома во стисок. Тврдост која ветува сигурност. Потоа спиење.

часовници

заедно почнавме вака знаејќи дека сме обични знаејќи дека љубовта ни е просечна знаејќи дека среќата ни е секојдневна одлучивме следно да не ги споделуваме омилените работи да не ги валкаме со сеќавања за нас превентивно чуваме потсетници за работите во кои уживаме запишуваме парчиња облека што не смееме да ги носиме кога сме заедно […]